Généalogie

De Sorceleur Wiki
Aller à : navigation, rechercher

Peu après la première édition en Pologne du Baptême du Feu (1996), Andrzej Sapkowski, durant une interview[1] avec la communauté associée à son premier site web officiel, proposa de rendre disponible une partie de son "matériel additionnel" pour La Saga du Sorceleur, ce qui incluait des notes sur les branches familiales qui devinrent l'une des sources canoniques les plus importantes en dehors des livres sur les dynasties, l'histoire et l'héraldique du Continent. Malheureusement tout cela disparut après des mises à jour de serveur au début de ce siècle.

Généalogie de Ciri[modifier | modifier le wikicode]

Dynastie cintrasienne[modifier | modifier le wikicode]

Dynastie redanienne[modifier | modifier le wikicode]

Maria Pulcheria of Temeria[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010322222132/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/redania/maria.php

Córka GEDDESA, króla Temerii. Pierwszy, jedyny - i dość krótkotrwały - sojusz dynastyczny Redanii z Temerią. O samej MARII PULCHERII nie zachowały się żadne szczegóły.

Caitlyn de Kaedwen[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20000609141659/http://www.sapkowski.fantasy.art.pl/wc/redania/caitlyn.html.po

Zobacz: VESTIBOR PYSZNY.

Radowid II the Sailor[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010322222411/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/redania/radowid_ii.php

RADOWID II, który z racji wspierania wypraw odkrywczych i handlu morskiego zyskał przydomek „Żeglarza”, z jednej z wypraw przywiózł żonę, CIRRĘ, córkę CORRELA, króla Cintry. Miał z nią 2 synów - RADOWIDA i VIZIMIRA. Na następcę tronu przewidziany był pierworodny syn, RADOWID III, zwany „Ryżym” (później „Śmiałym”). Tenże - zgodnie z zasadą primogenitury - został po śmierci ojca królem Redanii. A po nim na tron wstąpił jego syn, VRIDANK zwany „Elfem”.
Trzeba było trafu (nieszczęśliwego), że VRIDANK ELF, jego żona CERRO i obaj ich synowie zmarli tragicznie . Tym sposobem królem Redanii - choć spodziewać się tego nie mógł żadną miarą - został drugi potomek RADOWIDA Żeglarza - VIZIMIR, nazwany później „Starym”. Namieszało się w pokoleniach! VRIDANK był już 5-tym pokoleniem po RADOWIDZIE Wielkim, wraz z VIZIMIREM STARYM korona wróciła do pokolenia 4-tego.
Wracając do samego Króla-Żeglarza: żeglował, handlował, rozwijał morską potęgę Redanii - aż z któregoś rejsu jego statek nie powrócił. Jest jedynym redańskim królem, który zaginął bez wieści. Powstały na ten temat tysięczne legendy. Poprzez cały okres rządów jego syna, RADOWIDA Śmiałego, a nawet jego wnuka, VRIDANKA, lud oczekiwał „powrotu Żeglarza”. Rzecz oczywista, nadaremnie.

Cirra de Cintra[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010508173733/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/redania/cirra.php

Królewna Cintry, córka króla CORRELA (vide „Dynastia cintryjska”). Pra-pra-pra-pra-prababka Ciri.

Radowid III the Bold[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20000606101131/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/redania/radowid_iii.html.po

O RADOWIDZIE III Śmiałym, pierworodnym synu RADOWIDA Żeglarza, prawnuku RADOWIDA Wielkiego, mówi się dużo w „Wieży jaskółki”:
„...Radowid III, którego z Radowidem Wielkim, jego pradziadem, łączyło imię - a także chytrość i skąpstwo. Król ten, przez pochlebców i hagiografów nazywany Śmiałym, a przez wszystkich innych Ryżym...”
― („Wieża jaskółki”, rozdz.8)


Śmiały-Ryży był władcą energicznym i przebiegłym. Za jego rządów Redania odzyskała utracone za czasów VESTIBORA PYSZNEGO ziemie nad Buiną i Nimnarem, ustalając północną granicę na rzece Braa. Spór z Temerią o ujście Pontaru zakończył się kompromisowym obwołaniem Novigradu wolnym miastem. Umocniona została pozycja Redanii nad Środkowym Pontarem, na wiecznie spornej granicy z Aedirn. Próbował też Śmiały wojny z Kovirem, ale z kiepskim skutkiem (vide „Wieża jaskółki”). Stratą jednak dla Redanii niepowetowaną była śmierć króla w wieku zaledwie 49/44 lat– Śmiały zmarł na zapalenie opon mózgowych, wywołane... ukąszeniem kleszcza.
RADOWID Śmiały jeszcze jako królewicz poślubił księżniczkę VIVIANĘ z Lyrii (poznaną na słynnym, owocującym mariażami zjeździe monarchów na wyspie Thanedd) i miał z nią jedynego syna: VRIDANKA, zwanego „Elfem”.

Viviana of Lyria[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20000606193636/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/redania/viviana.html.po

Zobacz: Radowid III Śmiały.

Vridank the Elf[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010322222348/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/redania/vridank.php

Syn RADOWIDA III Śmiałego. Przezywany „Elfem” z racji urody - a także dlatego, że był wielkim miłośnikiem wszystkiego, co „elfie” - za wyjątkiem samych elfów.
Dwukrotnie żonaty:

1. Z Beatrix z Koviru (córka Falka, małżeństwo rozwiązane) 2. Z półelfką CERRO (synowie Heltmult i Denhard) A także przybrana córka - RIANNON (vide „Rodowód Cirilli...”)

Podczas buntu Falki, swej córki, VRIDANK został zamordowany przez rebeliantów wraz z CERRO i obydwoma synami (vide „Chrzest ognia”, rozdz. 6).
Jego następcą - i założycielem własnej gałęzi dynastii - został VIZIMIR STARY, jego stryj.

Cerro[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010322222335/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/redania/cerro.php

Druga żona króla Redanii VRIDANKA, słynna z przysposobienia RIANNON (vide „Rodowód Cirilli...”)
Półelfka CERRO była słynną kobietą swoich czasów, ale z pewnością nie spodziewała się tego, że jeszcze po więcej niż stu latach po śmierci będzie tematem żartów i przysłów:
„Jak myślisz, jakie zadanie można mieć dla wiedźmina? Co? Wykopanie studni? Załatanie dziury w dachu? Utkanie gobelinu przedstawiającego wszystkie pozycje, jakie król Vridank i piękna Cerro wypróbowali podczas nocy poślubnej?”
― („Kwestia ceny”)


Vizimir I the Old[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010322222146/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/redania/vizimir_i.php

Wbrew mylącemu nieco przydomkowi „Stary” VIZIMIR był młodszym synem RADOWIDA ŻEGLARZA, bez nadziei na tron - do czasu rebelii Falki i śmierci bratanka, króla VRIDANKA. Gdy zginął VRIDANK, korona należała się - jak psu zupa - drugiemu synowi Żeglarza.
W dniu koronacji VIZIMIR miał 52 lata, dożył lat 96 - stąd przydomek „Stary”. Był dwukrotnie żonaty - po raz pierwszy, jeszcze jako książę, poślubił contessę Joannę z Houtborga. Małżeństwo to VIZIMIR rozwiązał obejmując tron, jako argument podając bezpłodność żony. Natychmiast po rozwodzie poślubił RAMONĘ THYSSEN, córkę potężnego povisskiego margrafa, GWIDONA THYSSENA (vide „Ród Thyssenidów”). Wbrew plotkom, które to nie odtrąconą Joannę, lecz króla czyniły zgrzybiałym, niemęskim i bezpłodnym, RAMONA Thyssen w podręcznikowo przepisowym czasie powiła następcę tronu - RADOWIDA, nazwanego później „Łysym”. Zabawne, ale ten łóżkowy wyczyn mocno ugruntował pozycję VIZIMIRA, bo nie brakowało takich, którzy byli mu przeciwni - gdyby stary król nie spłodził następcy, obalono by go niechybnie, nie czekając, aż zemrze, bo zapowiadał się na długowiecznego.
Od VIZIMIRA Starego aż po obecnego królewicza RADOWIDA w Redanii panuje jedna dynastia - korona przechodzi niezmiennie (i bez zakłóceń) z ojca na syna.

Ramona Thyssen[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010317062114/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/redania/ramona.php

Córka margrabiego GWIDONA THYSSENA (vide „Ród Thyssenidów”).

Radowid IV the Bold[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010317062217/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/redania/radowid_iv.php

Barwy królestwa Redanii są: biała i czerwona, a godłem od niepamiętnych czasów jest orzeł srebrny w polu czerwonym. Orła tego, godłem prastarym króla Abrada Starego Dęba będącego, różne były koleje i herbowe postacie, atoli nynie taki jest ów herb, jakim go król RADOWID IV Łysy uczynił i edyktem zatwierdził: orzeł ukoronowany dzierży berło złote, na piersi zasię nosi tarczę małą czarną z krzyżem złotym - godło Jamurlaku, kraju w międzyrzeczu Buiny i Braa leżącego, za rządów RADOWIDA Łysego ostatecznie redańskiej koronie zhołdowanego.
Jan z Attre, „Herby zacnych domów królewskich i rycerskich, ich opisanie i dzieje”

Fiametta de Cidaris[modifier | modifier le wikicode]

Aucuns liens

Heribert the Quarrelsome[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20000609163510/http://www.sapkowski.fantasy.art.pl/wc/redania/heribert.html.po

Król, który w ciągu całych swych rządów „zasłynął” jedną tylko rzeczą i dzięki niej żyje w pamięci ludzi: pokłócił się z Kapitułą Czarodziejów o pieniądze. Efekt był taki, że czarodzieje zastosowali wobec Redanii bojkot. Aferę próbowała zażegnać żona Kłótnika, mądra i energiczna DIANA DE SAINT- VILLIERS, ale skutki bojkotu czarodziejów Redania odczuwała jeszcze długo po śmierci HERIBERTA. Ostateczny rozejm z magikami zawarł dopiero król VIZIMIR II.

Diana de Saint-Villiers[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20001019231912/http://www.sapkowski.fantasy.art.pl/wc/redania/diana.html.pn

DIANA de Saint-Villiers była szlachcianką temerską - nawet nie baronowną, ale zwyklą „urodzoną”, corką zwykłego rycerza. HERIBERT KŁÓTNIK poślubił ją potajemnie, wbrew woli ojca. Gdy wstepował na tron Redanii, zażądano od niego, by sie rozwiódł i poślubił jakąś królewnę lub księżniczkę. Kłótnik odmówił zdecydowanie, zgodził sie jedynie, by małżeństwo było morganatyczne - to znaczy nie podnoszące do stanu monarszego ani DIANY, ani jej dzieci. DIANA umiejętnie sprawiła, by zapis o morganatyczności pozostał jedynie znaczkiem na obrosłym kurzem i zapomnianym pergaminie. Sama DIANA i owszem, wołała królować z cienia, zza tronu (czy raczej zza łoza), ale jej syn, VIZIMIR - zawczasu stosownie nazwany tradycyjnym królewskim imieniem - miał być nastepcą tronu, był następcą tronu i został w swoim czasie królem Redanii, bez żadnych przeszkód, ku zadowoleniu wszystkich.

Vizimir II the Just[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20000606222848/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/redania/vizimir_ii.html.po

Król w pełni zasługujący na przydomek „Sprawiedliwego”, który jednak nadano mu dopiero pośmiertnie.

Zginął zasztyletowany przez elfa-zamachowca („Czas pogardy”). Inne dzieci (poza dziedziczącym tron RADOWIDEM - córki: Dalimira zwana Dalką (poświęciła się kapłaństwu) i Milena zwana Milką (w szkole czarodziejek w Aretuzie pod imieniem Millegarda).

Hedwige de Malleore[modifier | modifier le wikicode]

Aucuns liens

Radowid V Prince de Redania[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20000609220004/http://www.sapkowski.fantasy.art.pl/wc/redania/radowid_krolewicz.html.po

W chwili obecnej 13 letni królewicz, po śmierci ojca osoba bez żadnego znaczenia w kraju zagrożonym najazdem, rządzonym przez Radę Regencyjną i Dijkstrę, szefa wywiadu.
Nikt nie spodziewa się, że wyrośnie z niego król, który - odpłaciwszy wszystkim doznane przez siebie i matkę zniewagi - przejdzie do historii jako RADOWID V Srogi.
Ciekawostka: królewicz RADOWID był formalnie zaręczony z CIRILLĄ, księżniczką Cintry. CIRI miała 12 lat, RADOWID 9. Zaręczyny sformalizowała babka Ciri, CALANTHE z ojcem RADOWIDA, królem VIZIMIREM. VIZIMIR nie podając przyczyn zerwał te zaręczyny po pół roku - a CIRI i RADOWID nigdy nie mieli okazji nawet porozmawiać.

Dynastie temerienne[modifier | modifier le wikicode]

Geddes[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20000608110911/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/temeria/geddes.html.po

Niewiele wiadomo o tym królu, potomku legendarnego niemal króla Dezmoda. Również jego „pierwsza królowa” (ta z wielu, która pierwsza dała mu męskiego potomka), to osoba dość tajemnicza. Kroniki twierdzą, że była czystej krwi elfką, ale imię VINIFRIDA nie wskazuje na to zupełnie - chyba, żeby chodziło o łatwiejszą i przyjemniejszą dla temerskiego ucha trawestację elfiego imienia Gwenfrwei.
Tron po nim objął jego syn, GARDIC. Córka, królewna MARIA Pulcheria, została żoną króla DAMBORA CZARNEGO i królową Redanii (vide „Dynastia redańska”).

Vinifrida[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20000610051903/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/temeria/vinifrida.html.po

Zobacz: GEDDES.

Gardic[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010508051200/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/temeria/gardic.php

GARDIC poślubił VULPIĘ, księżniczkę Brugge. Był to związek typowo dynastyczny, uzgodniony przez rodziców, zawarty wbrew woli obojga młodych. GARDIC nigdy nie zaakceptował VULPII jako małżonki. Choć traktował ją przyzwoicie i uprzejmie, choć bardzo dbał o pozory i ceremoniał, ba, nawet obdarzył z obowiązku wobec niej i kraju synem i następcą tronu, nie było tajemnicą, że miłości szuka w zupełnie innych okolicach. GARDIC miał liczne faworyty i miłośnice, ale trzeba oddać mu honor - żadnej nigdy nie pozwolił na poważniejsze wtrącanie sięê w sprawy państwowe.
Najsłynniejszą i najtrwalszą faworytą króla była urodziwa markiza Carezza Charbonneau. Była mężatką - tytuł markiza mąż jej otrzymał właśnie za to, że był taktowny i „niczego nie zauważał”. Problem zaczął się, gdy Carezza zaszła w ciążę. Na bękarta w rodzie markiz nie chciał przymykać oka, bękartowi ani myślał zostawiać majątku. Ale szczęśliwie urodziła się dziewczynka, którą i tak dla uciszenia plotek prędko oddano do szkoły czarodziejek w Aretuzie. Dziewczynka zasłynęła potem jako Leticia Charbonneau, rektorka Aretuzy.

Vulpia de Brugge[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010508191120/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/temeria/vulpia.php

Vide notka przy mężu, GARDIKU.

Goidemar[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010508051932/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/temeria/goidemar.php

Zobacz: „Rodowód Cirilli z Cintry” - GOIDEMAR i RIANNON.

Riannon[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010508053729/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/temeria/riannon.php

Zobacz: „Rodowód Cirilli z Cintry” - RIANNON.

Adda de Cidaris[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010322222333/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/temeria/adda_z_cidaris.php

Druga - po RIANNON - żona GOIDEMARA (vide „Rodowód Cirilli...”).

Cédric[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010322222307/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/temeria/cedric.php

Dawny herb królestwa Temerii, jeszcze z czasów Dezmoda i GEDDESA się wywodzący, był takowy: w tarczy ściętej w polu górnym złotym lew czarny kroczący, pole dolne czarne bez znaku. We zwyczaju jednakoż było, że królewscy synowie pierworodni odmienionego herbu używali, a to mianowicie tym sposobem, że do tarczy dodawali trzecie pole czarne, w którym trzy lilie widniały srebrne. Bo przecie tak jest jak świat światem, że jest lilia następcy tronu znakiem, królewskiego syna, któren koronę i berło dziedziczy.
I tak się stało, że gdy mężny królewicz GOIDEMAR, syn starego króla GARDIKA, szedł do boju przeciw rebelizantom i insurgentom Diablicy Falki, wojsko temerskie właśnie pod lilii srebrnych znakiem walczyło i walne odnosiło wiktorie, jedną za drugą. I gdy GOIDEMAR tron po ojcu odziedziczył, na pamiątkę owych wiktorii i dla cudownego ocalenia żony i dziatek z rąk wrażych, herb królestwa tak ustalił: w polu czarnym trzy lilie srebrne przepasane, 2,1. Ale to się nie udzierżało długo, bo już król CEDRIC specjalnym dekretem herb państwowy tym sposobem odmienił, że jest czarna tarcza srebrnymi liliami usiana. I taki jest Temerii herb po dziś dzień.
Jan z Attre, „Herby zacnych domów królewskich i rycerskich, ich opisanie i dzieje”

Berengaria Thyssen[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010508053609/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/temeria/berengaria.php

Córka margrabiego GWIDONA Thyssena (vide „Ród Thyssenidów”).

Griffin[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010508052204/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/temeria/griffin.php

Król o wielkich zapędach reformatorskich, planował reorganizację wojska, administracji, szkolnictwa, handlu, przemysłu, słowem, wszystkiego. Zrealizował z tego bardzo niewiele - konkretnie, szkolnictwo. Bezpłatne trzyletnie infimy w Temerii do dziś niektórzy nazywają „grifinkami”.
GRIFFIN skutecznie też odsunął od wszystkich wpływów politycznych świątynie i kapłanów. Nie zawsze i nie w każdym wypadku obyło się bez przemocy. Kilku co bardziej hałaśliwych duchownych król posłał na szafot, kilku uwięził, kilku wygnał. Stąd też wzięły się pogłoski, że to klątwy skrzywdzonych kapłanów ściągnęły na GRIFFINA zemstę bogów i nagłą śmierć. W rzeczywistości choleryk GRIFFIN zmarł nagle na zawał serca w wieku lat 41.
Żoną i królową GRIFFINA była słynna CLARISSA z Toussaint.
Tron objęła po GRIFFINIE jego jedyna córka, BIENVENU.

Clarissa de Toussaint[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20000608050030/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/temeria/clarissa.html.po

Za czasów króla GRIFFINA miał miejsce słynny zjazd na Wyspie Thanedd, na który zjechali monarchowie i arystokraci z całego niemal świata. Zjazd przyniósł mnóstwo ewenementów i ciekawych wydarzeń, zapoczątkował niejedną zmianę - i połączył (na krócej lub dłużej) niejedną parę. W tym niejedną królewską. Po zjeździe doszło to kilku niespodziewanych mariaży, kilku królów wzięło sobie żony z niespodziewanie odległych stron.
W tej liczbie i GRIFFIN, który poślubił piękną i kapryśną CLARISSĘ z Toussaint.
Clarissa całkiem odmieniła porządki na dworze w Wyzimie. Nie zawsze na dobre. Lud prosty zwykł był nazywać królową „utrefioną diablicą z Południa”, a noszącego się według najnowszej mody króla GRIFFINA zwano „laskonogim fircykiem w zielonych gaciach”.

Bienvenu La Louve[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010508054110/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/temeria/bienvenu.php

O tej królowej wiele mówi jej przydomek: La Louve, czyli „Wilczyca”. I fakt, że dla CALANTHE, późniejszej słynnej królowej zwanej Lwicą z Cintry, była ideałem i świetlanym przykładem do naśladowania.
Więcej o BIENVENU La Louve w hasłach o jej obu książętach-małżonkach, RAGBARDZIE i HUGONIE, a także w haśle ADALIA „Wróżka” („Rodowód Cirilli”).

Ragbard de Ellander[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010508053352/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/temeria/ragbard.php

Diuk Ellander, pierwszy Prince Consort (książę małżonek) królowej BIENVENU LA LOUVE. Małżeństwo to zostało po krótkim czasie rozwiązane - powszechna plotka głosiła, że diuk RAGBARD, choć z pozoru dziarski i męski, całkowicie zawiódł łóżkowe oczekiwania królowej BIENVENU. Śpiewano w Temerii plugawe i paszkwilanckie piosneczki, w których porównywano RAGBARDA do rumaka, który jeśli nawet zdoła cudem jakimś pocwałować, to tylko na nikczemnie krótkim dystansie.
Zobacz też „ADALIA Wróżka” („Rodowód Cirilli z Cintry”).

Hugo de Rivie[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010508052640/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/temeria/hugo.php

Drugi Prince Consort (książę małżonek) królowej BIENVENU. Niewiele o nim wiadomo - oprócz tego, że pod względem sił męskich znacznie górował nad pierwszym księciem małżonkiem, RAGBARDEM. Plotkowano jednak, że musiał mocno się wysilać, by spełnić oczekiwania królowej - stąd też jego wiecznie podkrążone oczy i niechęć do jazdy konnnej, z której to niechęci słynął.
W każdym razie udało mu się to, co nie udało się poprzednikowi - BIENVENU zaszła w ciążę i urodziła syna, MEDELLA, następcę tronu Temerii. Jako ojciec następcy tronu HUGO zyskał pewną pozycję i faktycznie wytrwał u boku królowej aż do śmierci. Własnej. Z wyczerpania, albowiem usilnie starał się dać królowej drugiego potomka - co mu się jednak nie udało. Gmin zaś drwił sobie z niego w licznych paszkwilanckich (a niezbyt smacznych) piosenkach „o książęciu zajeżdżonym na śmierć”.
Plotka głosi, że ksiêcia małżonka nie darzyli specjalną estymą ani syn, MEDELL, ani wnuk, FOLTEST. FOLTEST po wstąpieniu na tron rozkazał usunąć portret HUGONA z przedsionków sali tronowej. Miał też we zwyczaju „opuszczać” HUGONA w genealogii - o swym pradziadku, GRIFFINIE, zwykł był mówić „mój dziad”, nie pomijając wszelako „babki BIENVENU” i „prababki CLARISSY”. Gmatwał często tym sposobem i mylił nie zorientowanych w sprawie interlokutorów.

Medell[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20001012012824/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/temeria/medell.html.pn

Jeżeli zapisał sie w kronikach, to (reasumując cały okres panowania) raczej mało chlubnie. Zaplątany w konflikt terytorialny z królem Virfurilem, przerodzony w wojnę, MEDELL stracił na rzecz Aedirn znaczną część ziem Doliny Pontaru.

Sancia de Sodden[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010508054215/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/temeria/sancia.php

SANCIA, księżniczka (principessa) Sodden, była córką księcia Gutrama z drugiego małżeństwa, młodszą siostrą przyrodnią syna z pierwszego małżeństwa, księcia Ekkeharda, dziedzica soddeńskiej książęcej mitry. Dzięki temu mariażowi syn SANCII, FOLTEST, odebrał po bezpotomnej śmierci Ekkeharda hołd wasalny Sodden i do tytułu króla Temerii dodał tytuł księcia soddeńskiego.

Adda de Témérie[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010322222233/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/temeria/adda_temerska.php

Rodzona siostra FOLTESTA, jego kochanka, matka ADDY Bia³ej, dla której FOLTEST jest zarazem ojcem i wujem.

Dynastie des Thyssenides[modifier | modifier le wikicode]

Esteril Thyssen

Godamba Thaess'en[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010311195005/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/kovir/godamba.php

Zobacz też: BALDWIN THYSSEN.
Imię małżonki Godamby nie zachowało się. Kroniki mówią jednak, że Godamba miał 15-cioro dzieci (!) w tym 9 (!) synów, założyć więc należy, że małżonek lub nałożnic było kilka. Imiona dzieci (synów) przetrwały w annałach i drzewach genealogicznych bocznych gałęzi Thyssenidów, ale nie będziemy ich tu przytaczać z braku miejsca - ograniczymy się do zaznaczenia SCARABA THYSSENA, syna pierworodnego i dziedzica Godamby.

Scarab Thyssen[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20000604052843/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/kovir/scarab.html.po

Wojownik, słynny z okrucieństwa. Kazał się tytułować „baronem Scarabem”, ale wszystko wskazuje, że był to tytuł wymyślony i samozwańczy. Miał kilkoro dzieci, ale nie zachowały się imiona - poza najstarszym synem i dziedzicem - OTTONEM. Imię żony (lub nałożnicy) nie zachowało się również.
Scarab Thyssen został zamordowany w zagadkowych okolicznościach podczas wyprawy wojennej. Nie wyklucza się pijackiej burdy przy podziale łupów, bo burdy takie leżały absolutnie we zwyczaju „barona”.

Otto Thyssen[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20000122220735/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/kovir/otto.html.po

Pierwszy Thyssenida, którego za zasługi w bojach z Redańczykami i Kaedweńczykami król Gedovius nagrodził oficjalnym tytułem arystokratycznym - Otto Thyssen i jego potomkowie mieli być odtąd hrabiami.
Miał z piękną elfką DEIRDRE AEP CATHALL córkę i dwóch synów, w tym dziedzica GWIDONA. Mówi się, ąe miał więcej dzieci, ale z łóż nieprawych, bo Deirdre zwyczajem elfek odmówiła grania roli maszynki do rodzenia. Fakt, że zgodziła się na aż trzy porody, był i tak sensacją.
Otto Thyssen poległ w pogranicznej utarczce z Kaedweńczykami.

Deirdre aep Calhall[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20000618220531/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/kovir/deirdre.html.po

Zobacz też: „OTTO THYSSEN”.
DEIRDRE AEP CATHALL była czystej krwi elfką. Po niej właśnie wszyscy późniejsi Thyssenidzi mają w żyłach elfią krew.

Guido Thyssen[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20000603194144/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/kovir/guido.html.po

Idący dzielnie w ślady ojca hrabia Guido mężnie stawał w obronie granic i był w łaskach młodego króla Gerarda Trojdenidy. Już w zaskakująco młodym wieku osadzony został w Marchii Wschodniej w charakterze margrabiego - a podówczas były to tytuł i pozycja w praktyce równoważne udzielnemu monarsze. Margrabia Guido (choć półelf) nie miał żadnych trudności z otrzymaniem ręki hrabianki KLAUDII STARHEMBERG, panny z jednego z pierwszych rodów z Poviss. Miał z nią troje dzieci - syna EDMUNDA i córki Berengardę i Ramonę. Dzieciom tym pisane były wspaniałe mariaże, znakomicie podnoszące prestiż rodu Thyssenidów: Edmund poślubił królewnę ALICJĘ Trojdenidkę, Berengaria wydana została za mąż za CEDRIKA, króla Temerii (vide „Dynastia temerska”), a Ramona poślubiła VIZIMIRA STAREGO, króla Redanii (vide „Dynastia redańska”)..
Gwiazda Thyssenidów błyszczała jasno. Już tylko jedno pokolenie dzieliło Thyssenidów od kovirskiej korony. Miał ją nosić ESTERIL, wnuk Gwidona.

Klaudia Starhemberg[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010311195002/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/kovir/klaudia.php

Zobacz: Guido Thyssen.

Edmund Thyssen[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20000603065105/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/kovir/edmund.html.po

Małżeństwo margrabiego EDMUNDA THYSSENA z księżniczką ALICJĄ, córką króla Gerarda Trojdenidy, było dla rodu Thyssenidów wielkim i prestiżowym awansem - nikt jednak nie przypuszczał, że wyniesie ono ESTERILA, syna Edmunda i Alicji, na tron kovirski.
Tak się jednak stało - choć król Gerard Trojdenida miał oprócz (najmłodszej) ALICJI czworo dzieci, w tym trzech (!) synów, wszyscy - nawet starsza córka, Anna - zginęli tragicznie. Gerard, ostatni Trojdenida, przeżył wszystkie swe dzieci prócz Alicji. I zmarł śmiercią naturalną.
ESTERIL i jego bliźniacza siostra Xymena byli jedynymi dziećmi EDMUNDA i ALICJI. Słaby wynik w porównaniu do wyczynowego płodzenia dzieci przez praojca Godambę! Gwoli prawdy historycznej zaznaczmy jednak, że klan Thyssenidów bynajmniej nie malał i nie słabł. Zapoczątkowane przez 9 synów Godamby linie boczne rozmnażały się bardzo aktywnie.


Alicja Trojdenidka[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20000618202806/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/kovir/alicja.html.po

Vide notka przy małżonku, EDMUNDZIE THYSSENIE.

Agnès d'Aedirn[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20000618165529/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/kovir/agnes.html.po

O romantycznej miłości i małżeństwie - zobacz ESTERIL.

Baldwin Thyssen[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010311195022/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/kovir/baldwin.php

Ród Thyssenidów takim herbem się pieczętuje: w tarczy czerwonej srebrna ręka zbrojna z dłonią w kułak zaciśniętą. A brać się ma to stąd, że z rodu tego chwat jeden, zwany GODAMBA vel Gaudembe, świadkiem będąc, jak pewien hardy kapłan małżonce króla Talgaru szpetnie był przymówił, nie czekał, jeno w gębę onego pięścią zdzielił, wołając po elfiemu: „Thaess’en, raesce!”, czyli „A milczże, niecnoto!”. Za ten czyn pas rycerski dostał, znak ręki zbrojnej na tarczę i przydomek GODAMABA „Thaess’en” (z czego później „Thyssen” uczyniono). Gdy potomkowie jego Thyssenidzi królami Koviru ostali, znak swój do godła kovirskiego wnieśli, i nynie taki jest Koviru herb, przez króla Baldwina zatwierdzony: tarcza czterodzielna, w pierwszym polu czerwonym srebrna ręka zbrojna Thyssenidów, we wtórym polu srebrnym pasy zielone lewoukośne, na ich tle pal czarny (księstwo Poviss), w trzecim polu srebrnym ostrza błękitne w górę (księstwo Naroku), w czwartym polu czerwonym pół srebrnego orła (margrabstwo Talgaru).
Jan z Attre, „Herby zacnych domów królewskich i rycerskich, ich opisanie i dzieje”

Blanka de Malleore[modifier | modifier le wikicode]

Aucuns liens

Esterad Thyssen[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010514082333/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/kovir/esterad.php

„Jak wszyscy mężczyźni z klanu Thyssenidów, był wysoki, potężnie zbudowany i zbójecko przystojny. Wyglądał zawsze krzepko i zdrowo, niby marynarz, który dopiero co wrócił z morza - wręcz czuło się od niego morską wódę i zimny słony wiatr.”
― („Wieża jaskółki”, rozdz.8)



Czasy ESTERADA (i jego ojca, BALDWINA), to okres trudny dla Koviru i dla domu Thyssenidów. W wyniku krwawych walk o władzê nastąpiła najpierw secesja Poviss, gdzie zaczął rządzić król samozwańczy Rhyd. Usamodzielniła sie i wywalczyła niezawisłość Marchia Wschodnia (która później podzieliła się na kilka księstw i królestw, by wreszcie zjednoczyć się w tzw. Ligę z Hengfors. Ale najgorsze miało dopiero nadejść - doszło do rewolty, w wyniku której sprytny markgraf Idi strącił BALDWINA z tronu i Thyssenidzi po raz pierwszy w historii rodu musieli salwować się ucieczką. Nie wszyscy zdołali, klan mocno się przerzedził. W czasie ucieczki zmarł niespodziewanie król BALDWIN, prawdopodobnie na wylew krwi do mózgu.
Tym sposobem cała młodość ESTERADA minęła na wygnaniu w Talgarze.
Ale nie minęła bezproduktywnie. ESTERAD obmyślał plany, gromadził siły, zdobywał stronników, zawierał tajne pakty i sojusze. Wreszcie uderzył i uderzył strasznie. W ciągu jednej nocy, zwanej od tamtej pory „Nocą noży i pochodni”, rokoszanie zostali rozbici i wybici, Idi i Rhyd zamordowani wraz z całymi rodzinami. Podniesioną z zalanej krwią posadzki koronę Koviru włożono - nie wycierając - na głowę Esterada Thyssena. Thyssenidzi wrócili.
Żoną i królową ESTERADA była poznana na wygnaniu ZULEYKA. Ich dzieci (w kolejności urodzin) to: Gaudemunda, Heloiza i TANKRED.

Zuleyka de Talgar[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20000604115532/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/kovir/zuleyka.html.po

Zobacz: Esterad Thyssen.

Tancrède Thyssen[modifier | modifier le wikicode]

http://web.archive.org/web/20010514075116/http://sapkowski.fantasy.art.pl/wc/kovir/tankred.php

Następca kovirskiego tronu. Tak przynajmniej planuje jego ojciec...

Notes et références[modifier | modifier le wikicode]

Références[modifier | modifier le wikicode]


Liens externes[modifier | modifier le wikicode]



La Saga du Sorceleur d'Andrzej Sapkowski
Collections de nouvelles
Wiedźmin (épuisé) | Le Dernier Vœu | L'Épée de la Providence | Quelque chose s'achève, quelque chose commence
Romans
Le Sang des Elfes | Le Temps du Mépris | Le Baptême du Feu | La Tour de l'Hirondelle | La Dame du Lac | La Saison des orages
Adaptations
Wiedźmin (Bandes dessinées) | The Hexer (Film et série) | Wiedźmin: Gra Wyobraźni (Jeu de rôle) | Licence The Witcher de CD Projekt RED